NOU ‘N NUWE LEWE

Maart 27, 2008 louiselourens

Die begin van ‘n nuwe lewe kyk na my.  Ek voel opgewonde, maar so ‘n bietjie bang.  Dit is ‘n onbekende wêreld wat ek nou moet betree.

Die huis is in die mark en ons hoop om darem so R1 000 000 uit te kry.  Dit is eintlik min, maar solank ek net kan weg kom en van voor begin.

Hy is nie baie in sy skik dat ek so haastig is nie, maar hoe langer dit sloer, hoe moeiliker is dit en hoe meer het hy kans om my selfbeeld die laaste rukkie nog verder af te breek.  Die kinders is HOOGS ombekof en blameer my vir alles.  As daar mense na die huis kom kyk dan word ek deur die kinders so vuil kyke gegee. 

Ek is moeg. Moeg van baklei, van vernederings en van altyd die minste te wees.  As die kinders by hom wil bly, sal ek nie in hulle pad staan nie.  Ek doen dit nie omdat ek nie vir hulle lief is nie en omdat ek ‘n slegte ma is nie, maar ek doen dit sodat hulle kan sien waardeur ek die afgelope tyd is.  Want dit sal nie lank wees nie, dan sal hulle agterkom wie en wat die “koning” pappa is.

Ek het alles vir hom gedoen die afgelope 24 jaar.  Van huis koop tot aanbou tot nou huis verkoop.  Hy het net nooit sy vinger gelig om iets te doen.  En ek is seker daarvan dat die meubel wa sal daar wees om my meubels op te laai, die nuwe mense sal al wil intrek, dan vra hy vir my waarnatoe moet hy gaan, want ek het nie gereel vir hom vir byplek nie.  Ek het die afgelope tyd agtergekom dat hy eintlik niks vir homself kan doen.  Toe ek terugkyk het ek besef dat elke keer as hy werkloos was, was dit ek wat vir hom werk gesoek het en ek wat vir hom onderhoude gereel het.  Ek moes met alles in die huis die leiding neem.  Dan het hy my beskuldig daarvan dat ek die “broek in die huis” wou dra, maar hy kon nie die broek dra, want hy het nie die ruggraat daarvoor nie.  Hy het nie eens in die tuin gewerk.  Daar was ‘n tuindiens wat dit gedoen het.  Buite uitvee en skoonmaak was my werk.  Vullisdromme op die straat sit was my werk.  As ek mooi dink, kan ek nie dink wat ek NIE gedoen het nie.  Die swembad moes ek skoonmaak, onderhou.  Die honde moes ek bad.  Die kinders en hy het gekyk wat ek doen!!

Nee wat.  Hierdie aspoestertjie gaan nou vir haar ‘n prins soek.  Wat gaan van hom word?  Maar gelukkig is dit nie my probleem.  Hy moet self regkom.  Hy slaap in ‘n ander kamer, wanneer hy soggens werk toe ry, sit hy nie eens die kamer se lig af nie.  Hy maak nie die bed op nie.  Die kamer vrot na rook.  Ek moet die lig afsit, maar weier om die bed op te maak.  Daar waar hy sy klere uittrek daar los hy dit.  Sy vuil onderbroeke word in my badkamer gelos na hy gestort het en ek moet dit dan in die wasgoedmandjie gaan gooi.  Dan vra mense nog vir my hoekom wil ek skei? 

Nou voel ek sommer beter

Lekker dag

Advertisements

Entry Filed under: Uncategorized

One Comment Add your own

  • 1. Dellie  |  Maart 31, 2008 om 10:49 vm

    Ek hoop jou prins wag nie te ver in die toekoms op jou nie. Ene wat bietjie die werklas van jou skouers kan afneem.

    Ek wil net bylas dat ek vreeslik trots is op jou vir dit wat jy tot dusver gedoen het. Sorg ‘n slag nou vir jouself. As die meubelwa kom en hy het nog nie blyplek nie, is dit sy probleem. Trek die strepie, sussie! En baie sterkte!


Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to comments via RSS Feed

Bladsye

Kategorieë

Kalender

Maart 2008
M D W T V S S
« Feb    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Most Recent Posts

 
%d bloggers like this: